Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Θέρμη


Ξύπνησα αργά και έχω φρέσκα τα όνειρα
Μέσα στην μέρα εντός μου είναι εσώκλειστα

Ότι κι αν γράψω ίδιο μου μοιάζει
Ευέξαπτο εγώ μου δύσκολα αλλάζει                  

Αδιάφοροι οι ξένοι παράπονα οι γύρω μου
Αφού μαζί πάμε γιατί είναι όλοι πίσω μου

Η Θέρμη λες να ‘ναι η μάλλον Πανόραμα
Για τα γραπτά μου ψάχνω ηχόχρωμα

Άδεια πλατεία στον κάτοικο φέρνει
Βρίσκομαι κάπου και ποιος με προσμένει

Σε χώρο δημόσιο κάθομαι μόνος
Θέαμα γι‘ άλλους στην πέννα μου πόνος

Σπουδάζω την θλίψη χωρίς ειδικότητα
Σφάλματα αυθόρμητα γίνονται αλόγιστα

Ξεκλέβω τον χρόνο που υπάρχει ενδιάμεσα
Τη δίψα μου ψάχνω που κάπου την άφησα

Παράταιρος είμαι μη θέλεις εξήγηση
Στο κόσμο που ανέχεσαι όλοι για λύπηση

Μέσα στην φούρια μου ακόμα δε πρόλαβα
Τοπίο να απολαύσω τα όμορφα ολόγυρα



Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

ΣΙΝΕΜΑΣ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣOΣ

''Ένα αποχαιρετιστήριο πράγμα καθώς ανάσαινε,
κατέβαινε στο χωλ''
Τσαλρς Μπουκόβσκυ

Εγώ από την άλλη 

Πέρασα την μέρα μου 
κλεισμένος στον φωταγωγό
M'ένα σκοτάδι πυχτό τόσο
που ένιωσα το χρώμα που 'χουνε οι κόρες μου
Ύστερα βγήκα περιχαρείς στους δρόμους
και το αχέρωχο βήμα μου 
προέδιδε την βασιλική μου καταγωγή
Στο ξεπεσμένο μου βασίλειο
κατοικούνε μυριάδες καρέ φιλμ
πάντα της ίδιας γωνίας λήψης
Το υλικό τους εύφλεκτο
και για να κρατήσω ζωντανή την μνήμη
χίλιους αιώνες τώρα γυρνάω με τα χέρια μου την μηχανή
σε δημόσιες υπαίθριες προβολές
Μετά τους τίτλους τέλους
απλώνω την τραγιάσκα μου στους περαστικούς
Μα όταν ξεχνιέμαι πότε πότε
πάντα στο ίδιο καρέ
Τα βλέπω όλα αυτά που με κόπο γέννησαν οι θύμησες
να λαμπαδιάζονται
Κι αφού δεν υπάρχει τίποτα άλλο
να καεί σε μια άδεια πλατεία από πέτρα
το πυρομάνι εικόνων  κυνηγάει να κάψει εμένα τον ίδιο
Κάθε καλοκαίρι όμως όταν ο ήλιος πέφτει
στην ψάθινη τρύπια καρέκλα μου
Συνειδητοποιώ ότι οι μόνες ειπλογές μου
κινούνται ανάμεσα σε στάχτες και ένα μυαλό Σίσυφο
20 τσιγάρα μετά
Δεν έχει καμία σημασία
Αφού ξέρω
''Η Αγάπη είναι ένας σκύλος απ ΄την κόλαση''

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2016

Χαλιά Περσίας

Είμαι ένα πανάθλιο περσικό χαλί
Από αυτά τα κιτς των τελεμαρκετινγκ
Στρώνομαι να με πατήσεις όποτε θες
Να προσέχεις , όμως,
Γιατί οι κλωστές μου ράφτηκαν στο χέρι
Και τα χρώματα μου ξεθωριάζουν
Στα πόδια σου θα ‘ μια Χειμώνα – Καλοκαίρι
Μην φυλάξεις θέση για μένα στο πατάρι
Και να θυμάσαι πάντα
 πόσο ακριβά χαλιά πωλούνται εκεί έξω
και πόσο απρόθυμα
απρόθυμα τόσο να αντέξουν τις πατημασιές σου
τα βήματα σου εγώ μετρώ
αφού είμαι ένα πανάσχημο περσικό χαλί

να το προσέχεις