Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Ωδή στον Σίγκμουντ Φρόυντ




Κάθε παιδί και ποιητής
Κάθε ποιητής και άρρωστος ενήλικας
Κι εγώ είμαι μεγάλος μου είπαν
Καχύποπτος δεν είμαι
Δεν με θυμάμαι να παίζω
Σελίδες γεμίζω κυκλωμένος από φαντασιώσεις
Διαβάζω βιβλία μεγαλύτερου μεγέθους
απ΄ την εισήγηση μιας συνέλευσης Οργάνωσης Βάσης
Ξεφύλλισε κανένα από αυτά
καλή μου Κλάρα Τσέτκιν
και φίλα με στο μέτωπο γλυκά
Οι γιοι υψώνουν μπόι
και δεν θυμούνται τίποτα
Μόνο τρένα και κάστρα μινιατούρες
Απουσία και στοργή
σ ΄ άδειο κήπο μεσημέρι
Στείλε με στους επιγόνους σου
δάσκαλε μεγάλε
Το προφίλ του καλλιτέχνη δεν μου πάει
Ήμουνα ο γιος που δεν ήβρε ζήλια
όταν κατέφτασε στον μάταιο τούτο κόσμο
Εζούλευα  εγώ τα μικρά και τα μεγάλα
Μύθος περιβάλλει την ανατροφή μου
Ορεσείβια καταγωγή και ταμπεραμέντο
από την άκρια της μεσογείου
Τι θα έκανα χωρίς εσάς πατέρα
Έχω την δύναμη απ ΄ την σχέση μας μητέρα
που ισούται με την ανάγκη
συγκόλλησης της κορακοειδούς μου απόφυσης
Αξιολάτρευτο το χιούμορ σας φίλοι μου
Καλοί κι αγαπημένοι
Γελάω μόνος μου στον δρόμο
ερευνώντας μην με ξανοίγει κανένας
Πυροβολήστε τους ευτυχισμένους εκ μέρους μου
Ούτε εσύ τα κατάφερες ηλίθιε χίπυ
Δεν θα πείραζα ούτε καν την Βέρα
Η δικιά μου εμφανίζεται
μόνη της από το πουθενά
στέκεται απέναντι και μου χαμογελά
σαν να μην τρέχει τίποτα
Σ ΄ έχασα τζαναμπέτισσα
σ ΄ απόηχο ονείρων 

 

 https://www.youtube.com/watch?v=B0WysLZjO3U


Σημ. Στον Αλέξη Π. που ακούμε παρέα τέτοια τραγούδια και εκτελεί χρέη ψυχολόγου