Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Θέρμη


Ξύπνησα αργά και έχω φρέσκα τα όνειρα
Μέσα στην μέρα εντός μου είναι εσώκλειστα

Ότι κι αν γράψω ίδιο μου μοιάζει
Ευέξαπτο εγώ μου δύσκολα αλλάζει                  

Αδιάφοροι οι ξένοι παράπονα οι γύρω μου
Αφού μαζί πάμε γιατί είναι όλοι πίσω μου

Η Θέρμη λες να ‘ναι η μάλλον Πανόραμα
Για τα γραπτά μου ψάχνω ηχόχρωμα

Άδεια πλατεία στον κάτοικο φέρνει
Βρίσκομαι κάπου και ποιος με προσμένει

Σε χώρο δημόσιο κάθομαι μόνος
Θέαμα γι‘ άλλους στην πέννα μου πόνος

Σπουδάζω την θλίψη χωρίς ειδικότητα
Σφάλματα αυθόρμητα γίνονται αλόγιστα

Ξεκλέβω τον χρόνο που υπάρχει ενδιάμεσα
Τη δίψα μου ψάχνω που κάπου την άφησα

Παράταιρος είμαι μη θέλεις εξήγηση
Στο κόσμο που ανέχεσαι όλοι για λύπηση

Μέσα στην φούρια μου ακόμα δε πρόλαβα
Τοπίο να απολαύσω τα όμορφα ολόγυρα